برگی از تاریخ تصویری شهر من

              این مجسمه ( قونقا ) به معنی تراموای اسبی یا قطار شهری ‘ اثر بسیار زیبایی از استاد احد حسینی است و یاد آور اولین قطار شهری ایران است که در سال 1281 در تبریز براه افتاد و تا سال 1320 بین میدان قونقا و میدان راه آهن فعلی مسافران را جابجا میکرد .

             دقت و توجه استاد احد حسینی به جزئیات فوق العاده است مثلا توجه به خواندن روزنامه توسط یکی از مسافرین نشان می میدهد که در آن موقع در تبریز روزنامه چاپ می شده است .

            یکی از روزنامه های آن زمان تبریز روزنامه ای بنام ( روزنامه ملتی آذربایجان ) بود که با توجه به تاریخی که بر پیشانی نمونه های باقیمانده از این نشریات درج شده است (سال 1278 قمری) قدمت آن به بیش از 150 سال قبل می رسد بعنی زمانی که مظفر الدین میرزا به عنوان والی تبریز حکومت می کرد .

              نویسندگان این روزنامه مورخانی چون، ادوارد برواون،  محمد علی تربیت، دکتر ناصر الدین پروین و مرحوم سید محمد صدر هاشمی بودند . 

 

             یادش بخیر روزی که این تراموای اسبی افتتاح می شد و مسئولین شهر در این مراسم بزرگ شرکت داشتند . سال 1280 شمسی !

 

         و امروز تراموای اسبی جای خود را به وسایل امروزی یعنی مترو می دهد :

 

/ 6 نظر / 28 بازدید
مجتبی

درود بر آقای حسین جاودانی باز هم شهر زیبا ی دارید از شیراز زیباتر [قلب]

مجتبی

خدمت از ما جناب جاودانی [قلب]

زهرا فرشید

هر پستی از وبلاگتون ادم رو حریص تر میکنه بقیه پستا رو هم بخونه عجب شهر زیبایی دارید چقدر هوس کردم بیام و شهر شما رو از نزدیک ببینم[چشمک]

حمید سعیدی

آنقدر متن عکستان مرا محو می کند که دیگر اطراف را نمی بینم وباید دوباره نگاه کنم تا حاشیه ها راببینم.

زهرارهبری

جناب استاد من فکر می کنم همون 30 سالی که تو آموزش و پرورش بودید هم اشتباه کردید باید از اول همین هنر را انجام می دادید درسته که در ایران خصوصا در تبریز ارزشی برای هنر وهنرمند وجود ندارد ولی من شخصا عاشق کارهای شما بودم و هستم همیشه موفق باشید.

حمید سعیدی

زهرا خانم درست است دیدگاه های فعلی به دلایل متعدد تغییر کرده اما مطمئن باشید هنری که استاد در معلمی خود به خرج داده اند الان اثراتش بیش از این هنر است .فارغ التحصیلانی که هم اکنون به عنوان سرمایه ماندگار استاد در جایگاه های موثری در حال خدمتند قطعا اثر هنری جاودانه تری هستند .البته با اجازه استاد.